weer een blog over niks en alles

Archief voor maart, 2012

Smaak vs ja wat eigenlijk :)

Gisteren een druk hoordagje gehad. Eerst de naaimarathon. Met een heleboel mensen (ok ok, vrouwen, en een man…) hebben we meer dan 222 artikelen gemaakt voor een goed doel.  Ik heb in 5 uur, samen met dochter1 een badjas gemaakt. (foto volgt staat op mobiel van dochter) en dochter 2 heeft samen met een vriendinnetje voor 5 memoborden gezorgd. Na die 5 uur was mijn gehoorgrens wel een beetje bereikt. Niet zozeer die naaimachines maar “een stelletje wijven” kleppen continu door 🙂 Het zullen er wel een stuk of 30 of meer in de zaal zijn geweest.  Ben zonder veel afscheid nemen weggegaan, wilde niet over die grens heen gaan door met nog velen te staan praten 🙂

 

In de avond zoon met zijn vriendin te eten. Ook leuk, en met dochter1 en 2 erbij is het ook niet echt stil. Wel heel gezellig. Maar, zoon wilde met mij uitvogelen wat voor muziek nou leuk is voor mij.

Met een splitter (zijn ze nog gaan halen, LIEF!) konden we tegelijk hetzelfde horen. Wat heb ik genoten. Hij wijst me op dingen die ik niet bewust hoor, maar wel als hij het vertelt. De muziek die momenteel het “leukste” uit de bus kwam is … minimal techno. Geen idee wat dat is en volgens een aantal heb ik dan geen muzieksmaak 🙂

Tja, mijn smaak zal zich nog moeten ontwikkelen, maar eerst maar dat gehoor ontwikkelen. Erg leuk vond ik dat toen zoon me erop wees dat de snare drum te horen is, als een tikje, ik die ook beter hoorde. En ook: in het begin hoorde ik niet veel verschil tussen hoog-laag van de riedeltjes, maar als hij met zijn hand aangaf wanneer het hoog of laag was, dan merkte ik het wel. Hoortraining in muziek moet ik ook maar mee bezig gaan!

Ik vraag me wel af wat voor effect dit gaat hebben op mijn gehoorzenuw. Gaat ie krampen, verdampen of wordt hij juist soepeler?

Tijd voor een Ipod of zoiets!

 

Advertenties

Ook zwaar…

Ja, het is ook zwaar wennen aan geluiden.

Hoortraining met vriendin F is na 10 minuten wel genoeg. Ingespannen luisteren.. ik vergelijk het maar met een elastiek die steeds strak staat.

Deze week was de emmer blijkbaar een beetje overgelopen. Dinsdagmiddag en woensdag trok ik bijna geen geluid meer, alles klonk sterker, holler, harder, naarder. Toch ben ik hem blijven dragen, ik moet er toch wel doorheen. Op mijn werk was er gelukkig begrip voor dat ik woensdag weinig presteerde.

Als ik een tinnitusaanval heb is het geluid zoveel harder en doordringender, zachter zetten heeft niet zoveel zin merk ik, het dringt gewoon meer door.

Donderdag een gesprek gehad met iemand en het is wel heel fijn makkelijker te kunnen communiceren. Want ja, het is wel een goede aanvulling op het liplezen. Alleen die treinen die langsreden… hoewel, eigenlijk stoorde alleen de koplopers die doordenderden me. De stoptreinen vielen mee. Ook leuk om dat verschil te ontdekken.

Vandaag na het werk weer muziek gaan luisteren. Erg leuk om bij de texten die ik leuk vind eindelijk eens de muziek te horen (kreeg regelmatig texten van een vriendin doorgestuurd).

Deze vind ik erg leuk. “vara” van Rootvälta. Vara betekent “zijn”.  De tekst (het refrein) gaat ongeveer zo: ik wil zijn, alleen maar zijn, niet meer denken of uitleggen, nooit twijfelen, alleen spelen, degene die wat van me eist ga ik negeren.

De muziek zelf moet ik nog beter leren “doorluisteren”. Maar, dat ik ervan geniet is al heel fijn toch!

O My…

Elke keer dat ik in de keuken achter de laptop zat hoorde ik een geluid, soort van tik… tik… tik… tik.. maar kon maar niet uitvogelen wat het was. Ik dacht steeds dat mijn laptop wat deed.

Vanochtend hoor ik het weer en vraag J wat het is, en geef aan wanneer ik het hoor.

het is …

 

DE KLOK…

 

OMG, hoor ik de KLOK tikken? Ik zit toch zeker 2.5 meter van dat goedkope electronische geval af.

 

Bizar!

 

Traan

een traan liep net over mijn wangen…

Vanochtend bij het afregelen gevraagd of ze een snoertje hadden om de CI aan te sluiten op muziek (laptop, mp3 etc, dat kleine stekkertje…) Die kreeg ik mee.

Ik zit nu al een uur via youtube te luisteren.

Naar kinderliedjes, andere liedjes, ingesproken texten (nou ja, die deed ik met mijn mobiel, sprak zelf wat in en luisterde ernaar haha)

Nu luister ik naar De bom Doe Maar. Dingen waar ik vroeger wat “mee had”, voor zover ik het nog kon horen. En voor het dove tijdperk: de kinderliedjes die ik toen geleerd had (vrij veel sinterklaasrepetoire)

Maar die traan… niet voor de muziek, (hm doe maar valt me tegen.. ff wat anders, morning has broken toenet was leuker om naar te luisteren, eens kijken wat ik van Beethovens 5e vind) maar omdat ik bij een paar kinderliedjes het feilloos kon meezingen.

Dat zit er nog sinds mijn kindertijd.

Mooi.

Nou een MP3 speler op de mobiel installeren en van alles eropzetten??

 

Gewenning… twee kanten uit!

Dat ik het niet meer fijn vind zonder CI is duidelijk, zodra ik hem af heb versta ik gelijk minder goed. Een minuutje, paar minuutjes, en het gaat wel weer ok met alleen liplezen. Soort overgangsmoment of zo. Nou draag ik hem zo goed als de hele dag, maar bij het naar bed gaan gaat hij uit natuurlijk. En dan ben ik de volgende ochtend weer helemaal aan de “stilte” gewend.

Gisterenochtend had dochter2 vrij dus we stonden niet vroeg op. Maar, dochter1 whatsappte of ik haar op het station kon ophalen, en ik had nog maar 20 minuten of zo, dus snel aankleden etc.

In de keuken staan Dochter2 en ik bij het aanrecht iets te doen. Ineens zegt ze: heb je je CI wel in, en grijpt naar mij  oor.

Nee dus, gewoon vergeten! (ik vergeet mijn bril ook wel eens en die draag ik ook bijna continu dus tja..)

Dus ik vraag: hoe wist je dat? is mijn stem dan wat anders of zo??

“nee, maar ik liet een glas vallen en jij reageerde niet”.

Voor haar dus ook gewenning dat ik reageer op geluiden.

 

Liggend op de behandeltafel bij de acupuncturiste hoor ik ineens iets.. tiktiktiktiktik.. en ja hoor, ze was wat aan het tikken op het toetsenbord. Toch erg leuk om te merken dat ik dat meekrijg.

Twee personen hebben ook al gezegd dat mijn stem aan het veranderen is.

Bijzonder!