weer een blog over niks en alles

Archief voor oktober, 2012

Coaching en zo.

Ik loop al een poosje met gedachten rond over een blogpost over werkzoeken.

En de begeleiding van coaches.

Mede door de blogs, vlogs, levenslessen, gedachten en verhalen van Jacob Jan Voerman, te vinden op http://jacobjanvoerman.nl.

Jacob Jan is zelf een coach die mensen met een auditieve beperking begeleidt. En hij heeft veel gedachten over hoe het wel zou moeten en wat eigenlijk niet goed zit enzovoortsels. Herkenbaar want wat “zou moeten” volgens de “regels en mode in coachland” is niet altijd wat kan, wat bij je past, wat logisch is, wat je wilt etc.

Mijn werk dat ik nu doe heb ik gekregen dmv begeleiding van een coach. Ver onder mijn niveau maar ik heb het geaccepteerd omdat ik a)”dreigmenten” vanuit UWV kreeg dat mijn uitkering gekort zou worden en b) met het idee dat ik samen met mijn coach verder zou zoeken naar wat meer passends. (en c) dat ik wellicht vanuit een baan makkelijker een andere baan zou kunnen vinden.)

Het is werk, en ik werk er al 6 jaar, en ben al 3 jaar bezig om te proberen, ook met coaches, wat anders te vinden. Maar gelukkig ben ik er niet. Een ontwikkelingsmogelijkheid van 0,0% heb ik daar.

Laat ik eerst zeggen dat de coaches die ik had hele fijne mensen zijn. En me heel veel geholpen hebben. Behalve aan een baan waarin ik wat meer plezier heb en me wat kan ontwikkelen. En alle fijne gesprekken met vriendinnen en andere mensen, zie ik ook als heel waardevol.

2 donderdagen terug draaide ik een dagje mee met een NLP master practitioner cursus. Hier raakte ik in gesprek met een meisje (vrouw) en zij vroeg ook wat ik deed voor werk, en ik zei dat ik eigenlijk voornamelijk op zoek ben. Ik kreeg de vraag wat ik dan zou willen doen. En wat ik leuk vind om te doen. Zette me weer eens aan het denken.

Maar, ondanks alle coaches en begeleiding weet ik dat NOG niet. Wat ik leuk vind om te doen weet ik wel maar zelfs dat zijn dingen die ik niet aldoor leuk vind om te doen. Dus daar schiet ik niet echt mee op.

Toch is dit steeds de vraag en de kern van het coachen. “wat wil je doen,wat vind je leuk om te doen, waar ben je goed in”

Uiteindelijk kwamen we wel uit op iets waar ik waarschijnlijk goed in zal zijn, en wat me inderdaad ook leuk lijkt om te doen. Software testen. Op meerdere manieren geprobeerd om hierin werk te vinden, maar ik heb er nog geen opleiding in (mijn grote makke, geen beroepsopleiding) en mijn doofheid schrikt erg af. Ik kreeg van iemand te horen dat ik “niet in aanmerking kom voor een baan als software tester bij een commercieel bedrijf”.  Of ik in aanmerking kom weet ik niet maar commerciele bedrijven staan inderdaad niet erg bekend om graag mensen met een beperking in dienst te willen nemen.

Ik heb wel met een commercieel bedrijf een gesprek gehad en het leek of het wat zou worden maar dat verwaterde ook weer en werd dus uiteindelijk niets. Commerciele bedrijven genoeg die in company opleidingen aanbieden, dus dat zou in principe moeten kunnen, maar ik kom er niet tussen. Dat maakt me wel heel erg onzeker of het wel een juiste werkomgeving is voor mij.

En dan nu terug naar de coaching.

Daar vraag ik me af. Is de manier van “wat wil je, wat vind je leuk, waar zou je de komende zoveel jaar nog mee willen werken”, eigenlijk wel een goede manier van coachen?

Ja, voor sommigen zal hij prima zijn.

Voor anderen niet. Ik ben, na zoveel jaar, er nog steeds niet achter wat ik “wil worden als ik later groot ben”. Want eigenlijk..

eigenlijk maakt me dat niets uit.

Overal kan je wat leren, kan je je wat ontwikkelen. En groeien. Dat deed ik ook in mijn baan, pakte klussen aan, organiseerde dingen anders zodat het beter ging enzo. Door omstandigheden is dat steeds meer beperkt, en kan ik weinig meer ontwikkelen.

Ik wil gewoon werken, gewoon een radertje in een geheel zijn, gewaardeerd worden om wat ik doe. Maar ik wil wel graag met plezier naar mijn werk gaan, het gevoel hebben dat mijn bijdrage er wat toe doet, merken dat de tijd ineens voorbij is omdat ik lekker op stoom ben gekomen.

En volgens mij willen wel meer mensen dat.

En die komen, net als ik, eigenlijk niet verder met coaching omdat ze er nooit echt achter komen wat ze dan wel “willen doen”.

Er is zoveel, hoe kan ik kiezen?

Hoe kijken de coaches hier tegenaan? Waarom is het ” wat wil je doen wat vind je leuk” zo ontzettend belangrijk dat DAT helemaal wordt uitgezocht eerst. En.. is het eigenlijk niet logisch dat sommige mensen geen keus kunnen maken, en gewoon ergens willen beginnen en vandaar uit verder? Is de enige weg de weg van dat je iets doet wat je leuk vindt? Kan je dingen niet leuk gaan vinden alleen al omdat je ze doet?

Advertenties

Spreeuwlelijkerds

Bij de praxis hele leuke “vetbollenhangers” gevonden, die we hoog genoeg kunnen hangen om buiten bereik van Sorbet de kater te kunnen hangen. In de achtertuin twee, eentje die we goed kunnen zien van de bank en ook eentje aan het voorraam, zichtbaar vanuit de keuken. aan zo´n hanging basket haak die we nog hadden.

Bollen eraan, het is wel wat vroeg maar dan kunnen ze zich nu al een beetje vol eten voor de winter en bovendien leren ze dan waar het vreten te vinden is.

Achter zijn alle bollen al opgevroten, een drukte van jewelste, het leek wel uitverkoop! Het meest zie ik mussen, daarna flink agressieve spreeuwen en ook wat kauwtjes zijn langs geweest. Ook gezien: koolmees en pimpelmees. Prachtig!

Die spreeuwen echter dat zijn me toch een druktemakers. En in de voortuin maken ze blijkbaar vlak bij het raam flinke herrie. De musjes merk ik niet zoveel van, maar als een spreeuw of meer erop zit dan is het net, als ik een beetje tinnitusgevoelig ben, alsof er steeds iemand op het raam klopt.

Het duurde dan ook even voor ik dat geluid gelokaliseerd had. Raar hoor om te merken dat je de vogels buiten ook ineens hoort!