weer een blog over niks en alles

Posts tagged ‘doof’

“volwaardig” voelen

Afgelopen dinsdag zette ik een post op facebook.

“Voor het eerst dat ik lessen ECHT kan volgen. Dankzij de tolk. Dankbaar dat er schrijf- en gebarentolken bestaan, en ik een hele leuke cursus kan doen! Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik me voor het eerst “volwaardig” voel.— gelukkig.”

Dit wil ik even toelichten. Ten eerste ben ik natuurlijk volwaardig, ook altijd geweest. Maar als je elke keer op cursussen (en daarvoor school) in een les de helft (of meer) niet meekrijgt, ka-pot uit de les komt en eigenlijk geen energie meer hebt voor huiswerk en opdrachten, dan krijg je toch het gevoel dat je niet slim genoeg bent voor die cursus of lesstof.

En dat het anders kan ben ik nu dus eindelijk achter.

Uiteraard maak ik vaker gebruik van tolken. Sinds een jaar of 10-12. Sporadisch zette ik ze in, en nu steeds meer. Maar ja, 30 uur per jaar, zuinig op zijn, stel dat er wat gebeurt waardoor je over die 30 uur heen komt. Wat ik toen niet wist maar nu wel: kom je over die 30 uur heen zijn er nog andere mogelijkheden, potjes en vast foefjes als het ECHT nodig is. Nu weet ik dat je ook extra uren aan kan vragen.

Sinds een jaar ben ik bij de Stichting Plotsdoven. En het Nederlands GebarenKoor. Een verademing om steeds zoveel tolken te zien en te kunnen gebruiken en een enorme stimulans om tolken nog meer in te zetten, want je ziet en hoort en leest over wat anderen doen.

Nu heb ik de kans gekregen om cursussen te doen, om uiteindelijk Grafisch Vormgever te worden. Mijn eis was deze keer, dat ik echt voor alle lesuren een tolk erbij zou hebben. Schrijftolk of NmG tolk, liefst een die allebei kan zodat hij/zij zich kan aanpassen aan de situatie. 2 cursussen heb ik al gedaan, Photoshop en Indesign. Dat was ook al fijn. Maar nu heb ik theorie, Media Vormgeving Basis. Typografie. Echt “les”, niet alleen een pakket leren. En een hele fijne tolk, die alle lessen voor me komt tolken!

En met de tolk erbij merkte ik afgelopen dinsdagavond, de 2e les, hoeveel meer ik me als een gewone leerling voelde.

In de trein terug kwam het besef: ik ben niet kapot na deze les. Alle stof die behandeld is kon ik gewoon volgen, ik kon de juiste (stomme 🙂 ) vragen stellen, de juiste antwoorden geven. Ik heb energie voor het huiswerk, ik ga morgen niet de halve dag op de bank doorbrengen omdat ik moet bijkomen. Nee, ik ben nu als een “echt” mens. Door de tolk wordt de hindernis van mijn gehoor gecompenseerd en ben ik “volwaardig”.

Tegelijkertijd is het verdriet verwerken. Had ik dit gehad toen ik jonger was,….   Even verwerken en dan weer genieten van wat ik NU heb en NU nog allemaal kan doen!.

En ik wil ook het cursusbedrijf even noemen. Ik mailde voor informatie, en zette in de mail dat ik doof ben en daarom niet bel voor informatie, zei niks over een tolk. Ik kreeg prompt een mail terug met: Oh onze lessen kan je prima doen met tolk, geen probleem!  Zo kan het ook!

En NU huiswerk maken. Anders krijg ik op mijn donder van de tolk.. oh nee docent 🙂

Ook zwaar…

Ja, het is ook zwaar wennen aan geluiden.

Hoortraining met vriendin F is na 10 minuten wel genoeg. Ingespannen luisteren.. ik vergelijk het maar met een elastiek die steeds strak staat.

Deze week was de emmer blijkbaar een beetje overgelopen. Dinsdagmiddag en woensdag trok ik bijna geen geluid meer, alles klonk sterker, holler, harder, naarder. Toch ben ik hem blijven dragen, ik moet er toch wel doorheen. Op mijn werk was er gelukkig begrip voor dat ik woensdag weinig presteerde.

Als ik een tinnitusaanval heb is het geluid zoveel harder en doordringender, zachter zetten heeft niet zoveel zin merk ik, het dringt gewoon meer door.

Donderdag een gesprek gehad met iemand en het is wel heel fijn makkelijker te kunnen communiceren. Want ja, het is wel een goede aanvulling op het liplezen. Alleen die treinen die langsreden… hoewel, eigenlijk stoorde alleen de koplopers die doordenderden me. De stoptreinen vielen mee. Ook leuk om dat verschil te ontdekken.

Vandaag na het werk weer muziek gaan luisteren. Erg leuk om bij de texten die ik leuk vind eindelijk eens de muziek te horen (kreeg regelmatig texten van een vriendin doorgestuurd).

Deze vind ik erg leuk. “vara” van Rootvälta. Vara betekent “zijn”.  De tekst (het refrein) gaat ongeveer zo: ik wil zijn, alleen maar zijn, niet meer denken of uitleggen, nooit twijfelen, alleen spelen, degene die wat van me eist ga ik negeren.

De muziek zelf moet ik nog beter leren “doorluisteren”. Maar, dat ik ervan geniet is al heel fijn toch!

Ik loop wat achter :)

Vandaag voor het eerst hoortraining bij de logopediste. Zou ik eerst NIET doen, maar omdat het zo goed ging heb ik er toch om gevraagd. En volgens haar (en  mij) onderscheid ik nu al meer dan aan het eind van de periode in 2003/2004. Ja, toevallig dezelfde logopediste, erg leuk.

Eerst een stukje dat zij voorlas en ik kon meelezen, niet dat ik het echt versta maar ik kon moeiteloos volgen waar ze was. Dan stopte ze willekeurig in een zin, moest ik kijken of ik wist waar. Het grappige is daar dat als ze stopte bij een woord dat stopte op een n, ik dan vaak nog een lettergreep hoorde. Dus bijv de zin “Zij geven hen een auto” dacht ik meestal dat ze “zij geven hen een” zei maar ze zei “zij geven hen”.  In ieder geval viel het ineens op dat het vooral bij de n gebeurde.

Toen verder testen. Drie rijen met woorden met een, twee, drie lettergrepen. Een van die drie zei ze. Ging heel goed, bij sommige woorden kon ik aan de eerste klank al weten welk woord ze ging zeggen. Voor mij ook heel leuk om te merken dat ik stiekem toch al meer verschil hoor dan ik dacht!

Die “huppellettergreep” komt omdat je met het horen met een CI een klein tijdsverschil heeft, met andere woorden, het horen loopt ietsje achter. Heel weinig maar maar toch merk ik het blijkbaar.

Nu oefeningen meegekregen. Zinnen waarbij J een woord moet veranderen. Die moet ik dan opmerken en dan ook nog proberen te verstaan en evt raden. Ging behoorlijk goed vond ik zelf.

Leuk is het wel. Net of ik een nieuwe taal ga leren 🙂

 

vlieghoortraining

Ondanks dat vriendin F geen zin had zijn we toch gaan wandelen. Iets wat we op mijn vrije dagen (di en do) proberen te doen.

Zo heb ik al heel wat meer van mooi Almere gezien dan ik dacht dat er bestond want F is meer bekend met de wandelomgeving dan ik.

Heerlijk, precies 6 km volgens runkeeper. (nou ja, we moesten even 30 m extra lopen om hem om 6 km te krijgen dat wel ;))

Het leuke van die wandelingen is dat we altijd lekker kunnen kleppen, maar nu ook met de CI erbij wat extra hoortraining erbij komt.

Gisteren heb ik mijn CI op programma vier gezet. is dezelfde als programma 3 maar met wat meer hoge tonen (of zoiets snap het niet helemaal, volgende keer vragen) erbij. En ja, ik hoor er een hoop andere dingen bij.

De autos op de viaduct, kon ik verschil tussen horen. Een geluid als tinnitus bleek een vliegtuig te zijn. En zo ging ik steeds meer herkennen dat het een vliegtuig was; als ik dat weer hoorde de lucht in kijken. Soms niet te zien, soms wel, bijna altijd waar. Zo af en toe leek het of ik het eerder hoorde dan F. Maar dat kan dus ook wel tinnitus zijn die “overgaat” in het vliegtuiggeluid. Weet ik veel.

Maar het is leuk om de geluiden te gaan herkennen. Nog moeizaam, maar toch!.

Het viel me ook op dat ik de tractor die achterop kwam hoorde, maar dacht dat hij veel dichterbij was.

Ik merk wel dat ik het best lastig vind om maar met een oor te horen. Het voelt niet echt “recht”. Of zoiets. Kan het niet goed uitleggen, maar F zei dat het wellicht zoiets is dat als je als horende een dicht oor hebt, voelt ook alsof je niet in evenwicht bent. Ik denk dat dat het is.

Maar het mooiste was nog: bij weggaan keek ik even niet naar F en ik dacht dat zij wat zei. Nee, dat was niet zo. Het waren duiven die aan het koeren waren. En ja! Ik hoorde het weer.

Geweldig! Zelfs het vliegvee doet mee aan de training!

Deze foto kreeg ik net  van F!

I-dentiteit

Gisterenavond in bed de algemene beschouwingen van de dag. 

Dat het toch wel dubbel is een CI. 

Want zonder ben ik doof, hoor ik niks. Kan zeer goed liplezen dus het is voor veel mensen makkelijk te vergeten dat ik doof ben. Maar, het is wel duidelijk. Geluid Komt Niet Binnen Bij Ewa. (trillingen via muur en tafel wel maar das toch wat anders)

Maar met ben ik niet horend. Mogelijk zwaar slechthorend. Horen zoals een horende doet zal ik nooit kunnen. Hoef ik ook niet trouwens. Is geen doel of verwachting. 

Maar horenden kunnen zich dat niet voorstellen. Die denken dat ik alles hoor. Leuke vraag woensdag: hoor je dit, hoor je dat, hoor je de douche. Nou nee. Dan heb ik hem niet op. “oh ja!” 🙂

Of dat mensen zeggen dat ik oordopjes in moet doen als ik genoeg krijg van het geluid. 

Dus de conclusie van de algemene beschouwingen: 

Afgezien van dat ik zelf mijn “identiteit” qua geluid zal moeten gaan bepalen, moet ik ook zorgen dat de “identiteit” wel gaat overeenkomen met wat anderen van mij zien, denken, horen, willen.

beetje dubbel leerproces.

Wel boeiend.

(en ik krijg vast last met Apple voor het streepje achter de I in de titel :))